ZMIANA STRONY

Strona archiwalna. Aktualna strona Fundacji Edukacja dla Demokracji to www.fed.org.pl

Pomagając innym - pomagasz sobie PDF Drukuj Email
Wpisany przez Natalia Kertyczak   
poniedziałek, 11 stycznia 2016 14:41

Ludziom, którzy często skarżą się na stan zdrowia, narzekają na władzę, poddają się wiosennym lub jesiennym depresjom, koniecznie powinny odwiedzić Winnicę. Nie tylko dlatego żeby popatrzeć na wspaniałą fontannę. Właśnie w Winnicy mieszka Raja Panasiuk, przewodnicząca społecznej organizacji niepełnosprawnej młodzieży „Harmonia”. Przebywanie w jej towarzystwie momentalnie leczy wszelkie bolączki, dlatego, że promienieje ona szczęściem. Od dzieciństwa jest inwalidą pierwszej grupy, przez chorobę miała wielokrotne złamania kości, jest pozbawiona wielu radości, przez ponad 30 lat swojego życia porusza się na wózku i prawdziwie cieszy się życiem.


Poznałam Raisę podczas projektu dla dziennikarzy „Wschód i Zachód razem – przestrzeń dialogu”, realizowanego przy wsparciu Polsko-Kanadyjskiego Programu Wsparcia Demokracji i realizowany przez polską fundację „Edukacja dla demokracji”, „Towarystwo Łewa” (Lwów), Ogólnoukraińską młodzieżową organizację społeczną „Nasze Podilla”, Laboratorium komunikacji społecznych (Odessa) oraz „Winnicki Klub Prasowy”.

Fizyczne możliwości Raisy są ograniczone, ale jej uśmiech, promieniejąc jak słońce, pokonuje wszelkie bariery, zaraża wszystkich dookoła swoimi ideami.
Organizacja społeczna, którą  kieruje obchodzi swoje trzynastolecie. Najważniejsze życiowe zajęcia Raisy – to socjalizacja niepełnosprawnych, przekształcenie ich z konsumentów usług społecznych na aktywnych odpowiedzialnych obywateli.

– Jeśli stworzy się prawidłowe warunki, osoba niepełnosprawna zmieni się z ciężaru dla społeczeństwa w dodatkowy zasób rozwoju społeczno-ekonomicznego, – uważa.

Raisa sama przeszła tę drogę, przeistaczając się z dziewczynki-inwalidy we wsi, gdzie była skazana na bezczynność, na poważanego kierownika organizacji, ukończyła dwie uczelnie wyższe, jest doradcą przewodniczącego rady miejskiej i posłów.

– Współpraca z biznesem, dziennikarzami oraz władzą miejską i obwodową – to cztery filary powodzenia, na których opiera się praca społeczna – dzieli się swoim doświadczeniem Raisa.

I rzeczywiście, dzięki realnej współpracy prawdopodobnie żadne inne ukraińskie miasto nie robi tak wiele dla ludzi ze szczególnymi potrzebami. Dzięki poparciu władzy miejskiej działa tu „Centrum rehabilitacyjne dla młodych inwalidów”, w którym nabywają oni umiejętności samodzielnego życia, odbywają szkolenia, znajdują pracę. Działa bezpłatna „Służba przewozu osób na wózkach”, która posiada trzy samochody z podnośnikami. Bezpłatne usługi transportowe świadczone są osobom z I i II grupą inwalidzką z ograniczonymi możliwościami ruchowymi, które poruszają się na wózkach inwalidzkich lub mają trudności w poruszaniu się, w tym niepełnosprawnym dzieciom.

W Winnicy działa „Służba towarzyszenia osobom niepełnosprawnym”, dzięki niej osoby niepełnosprawne mają możliwość swobodnego przemieszczania się w granicach miasta. Inwalida otrzyma pomoc w zejściu z piętra, dotarciu do celu i powrotu. W przypadku gdy zakład nie jest przystosowany dla osób niepełnosprawnych – pomagają by klient otrzymał usługi na odpowiednim poziomie. Służba przyjmuje na siebie obowiązki mediatora między klientem a organizacjami, specjalistami, którzy angażują  się do rozwiązywania problemów klienta.

Ludzie ze szczególnymi potrzebami, dzięki niepohamowanej energii Raisy Panasiuk, są aktywnymi uczestnikami życia społecznego. Urządzają w Winnicy wystawy charytatywne ze sprzedażą własnych wyrobów pod nazwą „Piękno stworzone rękoma”, seanse filmowe w parku dla rodzinnego przeglądu filmów, organizują wycieczki, festiwale, koncerty a nawet wyjeżdżają latem pod namiot nad rzekę.

Raisa, jak nikt inny, rozumie jak ważne dla człowieka ze szczególnymi potrzebami jest posiadanie wózka. Dzięki wózkowi życie takich ludzi nabiera zupełnie innego rozkładu i rytmu. Właśnie dlatego „Harmonia” stara się o to, żeby zapewnić pojazdy dla niepełnosprawnych mieszkańców Winnicy. Dlatego wciąż poszukuje się sponsorów, współpracuje się z organizacjami dobroczynnymi, które bezpłatnie przekazują pojazdy dla potrzebujących osób. W centrum działa nawet specjalny zakład naprawy wózków, w którym ludzie ze szczególnymi potrzebami naprawiają swoje „mercedesy”.

Dla młodzieży na wózkach, która mieszka w rejonach i w miejscowościach wiejskich obwodu winnickiego, prowadzone są również specjalne obozy szkoleniowe, których głównym celem jest stworzenie im możliwości zmiany swojej świadomości i swojego życia. To taka mini-szkoła samodzielnego życia, w której w ciągu siedmiu dni dziewczęta i chłopcy żyją bez rodziców, uczą się samodzielności: uczą się jak się obsługiwać, przesiadać, ścielić łóżko, pomagać słabszemu… W programie obozu-seminarium jest nauka, wykłady, gry, szkolenia i rozrywki kulturalne. Wynikiem tej pracy są setki młodych ludzi, którzy odnajdują siebie, zostają dziennikarzami, prawnikami, architektami, obywatelami aktywnymi społecznie, którzy pomagając sobie pomagają innym.

W ciężkim czasie wojny, winniccy inwalidzi aktywnie zbierają datki na drony, artykuły spożywcze i wyposażenie dla żołnierzy ATO oraz pomoc humanitarną dla przesiedleńców.

– Obecnie trudniej zbierać datki, niż na początku, – opowiada Raisa Panasiuk, – ale nie warto martwić się, że nagle skończą się środki. W Winnicy obecnie jest ciężko z mieszkaniami dla przesiedleńców, ale my tworzymy bazy danych o wolnych domach na wsiach, które mogą zostać przekazane lub oddane w długoterminową dzierżawę dla tych, którzy zechcą mieszkać na wsi i pracować na roli. Nasz kraj jest rolniczy: jak zasiejemy, to zbierzemy urodzaj. Dusza człowieka posiada bezgraniczne zasoby, może będzie trudniej, ale mimo wszystko będziemy się dzielić.

Także przesiedleńcy, przychodząc po pomoc i widząc tę promienną kobietę na wózku, która im pomaga, być może także zamyślą się nad tym, czy nie nadszedł czas żeby sami aktywniej zadbali o swoje życie.

A Raisa ma mnóstwo planów na przyszłość, na rok który się rozpoczął. I nie warto zastanawiać się, skąd czerpie siły. Przecież pomagając innym – pomagasz sobie.

Olha Filippowa


Przełożyła Anna Kupińska

Tekst powstał w rezultacie wizyty Wschód-Zachód dla dziennikarzy w Winnicy w dn. 16-20 marca 2015 roku.



Wizyta odbyła się w ramach projektu „Wschód i Zachód razem – przestrzeń dialogu” współfinansowanego w ramach Polsko-Kanadyjskiego Programu Wsparcia Demokracji, który jest programem Fundacji Solidarności Międzynarodowej finansowanym przez rząd Kanady i Polski (w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej MSZ RP).




 
Reklama
Reklama